Sztuka chińska

praczlekSpośród wszystkich krajów świata Chiny mają najdłuższą nieprzerwaną tradycję kulturową . Liczy ona conajmniej 4 tysiące lat , a jej korzeni należy szukać w kulturach neolitycznych sprzed 6 tysięcy lat . Zmiany w sztuce zachodziły zatem bardzo powoli , a Chińczycy zawsze szanowali tradycję i nie szukali nowości za wszelką cenę . Z architekturą Chińską kojarzą się przede wszystkim dachy o bardzo wygiętych do góry narożkach . Tradycyjne domostwo chińskie składało się z bardzo różnych budynków wzniesionych w obrębie otoczonego murem terenu . Wykopaliska archeologiczne XX wieku wydobyły na światło dzienne chińskie naczynia gliniane pochodzące z epok prehistorycznych . Jeśli chodzi technologię wytwarzania jedwabu bardzo długo było to w tajemnicy Chińczyków . Jedwabne szaty zdobiono misternym haftem .

Sztuka Australii oraz Oceanu

Nieopodal Australii , na bezkresnym obszarze Oceanu Spokojnego znajduje się tysiące niewielkich wysp oddalonych od siebie o setki kilometrów . Przybywający od XVI wieku europejscy odkrywcy spotykali tam bardzo prymitywne ludy o stopniu rozwoju cywilizacyjnego charakterystycznym dla epoki kamienia . Mimo ubóstwa materialnego społeczności te wytworzyły wspaniałą kulturę duchową i fascynującą sztukę . Pod wpływem nowoczesnej cywilizacji białych kolonizatorów rodzime kultury Oceanii bardzo się zmieniły . Natomiast bardzo dużo z nich całkowicie zginęło . W Australii natomiast aborygeni zachowali swą kulturę do dziś w formie niemal nie zmienionej od setek lat . Australia jest jednym z bardzo niewielu miejsc na ziemi , gdzie można badać kulturę epoki kamienia żyjących jeszcze ludzi .

Sztuka południowej Azji

Od pierwszych stuleci naszej ery Indie wysyłały do krajów sąsiednich kupców oraz misjonarzy . Zamiast kolonizacji politycznej upowszechniały w południowej Azji swoją religię . Na samym początku był buddyzm a następnie hinduizm , oraz kulturę i język . Sztuka indyjska natrafiła tam na przejawy twórczości lokalnej , połączyła się z nimi i stworzyła bardzo liczne odmiany . Podczas gdy w kraju macierzystym przeżywała już schyłek , poza jego granicami rozkwitła bujnie . Architekturę w krajach Azji Południowej tworzono głównie dla potrzeb religii buddyjskiej , a później hinduizm . Rzeźbę południowej Azji jej tematykę oraz formę wzorowano na dziełach indyjskich , zwłaszcza z okresu panowania Guptów . W koloniach Indyjskich na terenie Azji południowej kwitło rzemiosło artystyczne , było ono już wcześniej bardzo znane .

Sztuka islamu

rysunekSztuka muzułmańska , nie mająca na początku własnej tradycji , chętnie asymilowała wzory artystyczne innych kultur . Z zapożyczeń szybko wykształciła orginalny język form , który bardzo fascynował Europejczyków od średniowiecza aż po wiek XIX . Budownictwo islamu rozwinęło się pod wpływem dziedzictwa wcześniejszych epok . Sztuka islamu , rozwijająca się od końca VII wieku , obejmuje głównie architekturę oraz rzemiosło artystyczne a zdecydowanie mniejsze znaczenie miało malarstwo oraz rzeźba . Miasta islamskie charakteryzowały się rozbudowanym systemem umocnień . Pałace władców muzułmańskich zachwycają przede wszystkim bogactwem wyposażenia oraz dekoracji wnętrz . Znamienny dla sztuki islamu był zakaz ukazywania ludzi oraz zwierząt . Mimo , że malarstwo ścienne należało do rzadkości , istnieją także jego przykłady .

Sztuka i architektura rzymska

Sztuka Rzymska kształtowana początkowo przez wpływy italsko-etruskie , po podboju Grecji w II wieku p.n.e. uległa hellenizacji . Greckie dzieła sztuki , początkowo traktowane były jako bardzo cenne trofea , po zakończeniu działań wojennych były one zawsze masowo importowane oraz kopiowane . Do stolicy imperium zaczęli napływać greccy artyści . Sztuka rzymska , wchłaniając kulturę grecką , stworzyła własne oryginalne rozwiązania i nową spójną całość . Największą oryginalność wykazuje architektura . Centrum imperium rzymskiego był Rzym , który w okresie świetności liczył ponad milion mieszkańców . Plastyka rzymska była znacznie mniej samodzielna niż architektura . portrety zazwyczaj były stawiane na grobach . Drugi , główny tryb rzeźby rzymskiej stanowiły relify historyczne zdobiące budowle oraz pomniki .

Sztuka grecka

Cywilizacja zachodnia przez około 2 tysiące lat czerpała inspiracje z wzorców wytworzonych przez Greków . W każdym europejskim mieście odnaleźć można kościół , kamienicę lub gmach , w którym da się odszukać formy architektoniczne wykształcone w starożytnej Grecji . Rzeźba stanowiła początkowo integralną część dekoracji świątyń i miała ona bardzo ścisły związek z religią . Największymi osiągnięciami zespołu artystów kierowanych przez Fidiasza . Nie zachowały się także prawie żadne zabytki malarstwa greckiego . Spośród wszystkich zabytków sztuki greckiej czas najłaskwszy okazał się dla ceramiki . Sztuka grecka stworzyła dzieła , które inspirowały bardzo dużo pokoleń . Rzeźbiarze na samym początku zaczęli przedstawiać postacie w pełnie realistyczne . Najczęściej były spotykane rzeźby nagie .

Sztuka starożytnej Anatolii , Syrii oraz Palestyny

Azję Mniejszą zwaną przez starożytnych Greków Anatolią oraz Syrię i Palestynę , leżące u wschodnich wybrzeży Morza Śródziemnego , zamieszkiwały bardzo liczne plemiona oraz grupy etniczne . Niektórym z nich , Hetytom , Hurytom oraz Izraelitom udało się stworzyć odrębne państwa . Korzystne położenie gospodarcze sprawiało jednak , że stanowiły one cel ekspansji ówczesnych potęg politycznych Egiptu oraz Mezopotamii . Także sztuka tych obszrów ulegała bardzo licznym wpływom , a obok form rodzinnych pojawiły się elementy zdecydowanie różnych kultur . Mury cyklopowe z nieobrobionych głazów otaczały hetycką stolicę Hattusas , a jej bram strzegły lwy o głowach wystających z kamiennego bloku oraz ciałach płaskorzeźbionych na jego powierzchni . W Anatolii boga ukazywano często jako postać stojąca na grzbiecie zwierzęcia .

Sztuka starożytnej Persji

drugi-kielich-dabrowki-w-trzemesznieSztuka Persów nie była wynikiem długotrwałej , naturalnej ewolucji , lecz rezultatem świadomego zamierzenia politycznego . Jej elektyzm polegający na czerpaniu wzorów z wielu kultur Azji Zachodniej był zabiegiem celowym . Władcy tego wielonarodowego państwa , wykorzystując najlepsze elementy sztuki podporządkowanych sobie ludów , chcieli głosić swą chwałę w jezyku zrozumiałym dla wszystkich poddanych i poszanowaniem ich tradycji kulturowej . Persowie stosowali kapitele kolumn o niezwykłej formie . Jednym z elementów religii Persów był kult świętego ognia symbolizującego boga . Dla symbolicznego wywyższenia ustawione zostało na sześciostopniowej podstawie . Ich sztuka była pewnym podsumowaniem dotychczasowej twórczości artystycznej starożytnego wschodu . Wszystko inne zostało ozdobione scenami .

Sztuka starożytnej Mezopotamii

Mezopotamia oznacza w języku greckim międzyrzecze . Już ludy starożytne nazwą tą określały tereny Azji Zachodniej położone między Tygrysem oraz Eufratem oraz wyżynne krainy na północ , aż do gór wschodniej Anatolii . Sztuka tego regionu nie rozwijała się jednolicie , gdyż wpływ na nią wywierały coraz to inne narody , plemiona , kultury oraz religie . Miały one jednak wspólne legendy , historię oraz prawo . Wspólne wszystkim było także pismo klinowe . Właśnie dzięki niemu i zachowanym bogatym archiwom archeolodzy mogli odkryć kulturę oraz sztukę tego regionu . Stawianie pomieszczeń wokół dziedzińca centralnego to najpowszechniejsza forma budownictwa mieszkalnego w mezopotamii . Ich ulubioną rozrywką było polowanie oraz bardzo często bawili się w motyw , które były w sztuce .

Piramidy , grobowce , mumie

historia_sztukiMozna powiedzieć , że piramidy egipskie bardzo fascynowały ludzkość od starożytności . Grecy uznali je za jeden z siedmiu cudów świata . Arabowie co najmniej od X wieku łączyli te budowle z biblijnym potopem , uważali oni , że zostały wzniesione dla uruchomienia wiedzy Egipcjan przed niszczycielskim żywiołem . W średniowiecznej Europie funkcjonował pogląd uznający piramidy za spichrze biblijnego Józefa , który przechowywał w nich ziarno . Prowadzone od końca XVII wieku badania kultury egipskiej bardzo dokładnie nam wyjaśniły prawdziwe przeznaczenie piramid . Za patrona oraz twórcę sztuki mumifikacji uważano Anubisa czyli był to bóg z głową szakala . Był on również opiekunem cmentarzy oraz osób zmarłych . Komora grobowa w piramidach nie miała ściśle wyznaczonego , stałego miejsca .